ساعات تاریک

امروز ۱ بهمن ۱۴۰۴ است و حدود ۱۲ روز است که اثری از اینترنت نیست.
می‌خوام یه آپدیت از اوضاع بنویسم و یکم درد و دل کنم…

حال و احوالات

حالم خوبه، البته بستگی به این داره که حال خوب رو چی تعریف بکنی. فعلا نفسی میاد و می‌ره. حال شما چطوره؟ بخش نظرات رو باز می‌ذارم تا شما هم بتونید بنویسید.

اینترانت

شاید بهم بگی بدبین، ولی من که چشمم آب نمی‌خوره حالا حالاها رنگ اینترنت رو ببینیم. با این اوصاف تبلیغ نرم‌افزار آزاد و فلسفه‌اش اساسا بی‌معنیه. نرم‌افزار چه آزادی؟! گنو چه لینوکسی؟!
برگشتیم به دهه ۷۰ شمسی! الان هم هرکسی که نرم‌افزاری داره، از قبل داره.

موبایل و لپ‌تاپ هم در حد کارای اداری با چندتا سایت داخلی استفاده می‌شه. تو فکر اینم که یه موبایل غیر هوشمند بگیرم، اصلا چه نیازی به گوشی «هوشمند» داریم؟!

راه‌های ارتباطی

از اونجایی که همچی پوکیده، تنها راه ارتباطی من دلتاچته
و البته این وبلاگ؛ بعضی اوقات هم تو ویرگول می‌نویسم.

سخن دیگه‌ای نیست…